RubenMunsterman.nl

July3rd

2 Comments

In zijn vrije tijd pingelt zakenman Warren Buffett wel eens op zijn ukelele. Maar veruit het meest van zijn dagbesteding is hij bezig met geld verdienen en dat weer weggeven aan anderen. Daarom des te ontroerender als hij het liedje Glory of Love puur vanuit het hart ten gehore brengt. 

Warren Buffett heeft het geschopt tot een van de rijkste mensen ter wereld. Daar heeft hij hard voor gewerkt want meer dan $40 miljard komt je niet aanwaaien. Bewonderenswaardig is dat hij in zijn latere jaren eigenlijk vooral bezig is met het weggeven van dit verdiende vermogen aan minder bedeelden.

Zo heeft hij met Microsoft-oprichter Bill Gates The Giving Plegde opgezet. Hierin vragen ze medemiljardairs om de helft van hun kapitaal aan de goede zaak te schenken. Zelf geeft hij het goede voorbeeld: in fases wordt 99% van zijn immense vermogen verdeeld over goede doelen.

De eerste zin
Daarnaast maakt hij zich de laatste tijd hard voor meer belasting voor rijken, met als gevolg dat Republikeins Amerika over hem heen valt. En dat op 82-jarige leeftijd. Als er iemand is die dit nummer in alle oprechtheid mag zingen dan is deze grootse meneer het wel. Zoals hij zelf al met zijn versleten stem in Zuidelijk accent zegt: ‘Het gaat om de eerste zin.’

Warren Buffett is een van de grootste helden van de afgelopen eeuw. En wie hem een beetje volgt en weet wat hij allemaal voor de mensheid doet, kan niet anders dan hier een warm hart van krijgen. Die knul genaamd Bon Jovi naast hem zingt ook wel aardig maar het is Warren Buffett die mij ontroerd. Waar muziek en oprechtheid samen komen.

Voor de liefhebbers. Glory of Love is in 1936 geschreven door songwriter Billy Hill. Het liedje is al vaak gecoverd, onder andere door Dean Martin, Tom Jones en Paul McCartney.

2 Berichten

  • Comment by Matthijs van Huizen — July 13, 2012 @ 2:37 pm

    Mooie kerel inderdaad. De man die minder belasting betaalt dan zijn secretaresse. Jammer dat dat nog steeds het geval is.

  • Comment by Pieter Silvius — September 8, 2013 @ 12:10 pm

    Het scheppen van helden is altijd populair geweest maar kijk eens naar het leven van Warren. Voor het overgrote deel heeft hij zich met zijn Birkshire Hathaway verrijkt (vanaf 1962) vooral via bankcasinospelletjes. Dit bedrijf staat model voor de hele financiële industrie, waarin niets, maar dan ook niets wordt geproduceerd alleen maar geld herverdeeld van arm naar rijk.
    Wij zijn tegenwoordig zo ongelooflijk slim in het produceren van goederen en het leveren van diensten dat er niet meer dan 10% van de bevolking nodig is om al het werk te kunnen doen. Dat mag natuurlijk niet bekend worden in brede kringen want we moeten de financiële industrie en zijn parasieten overeind houden. Daarom is het arbeidsethos uitgevonden, wie niet werkt zal niet eten. Behalve speculanten dan. Warren is dus een oude roofridder.
    De geschiedenis staat bol van roofridders die op hoge leeftijd het licht zien. De hardware van onze hersenen was al 100.000 jaar klaar voor we het bewustzijn ontwikkelden. Die hersenen zijn “duur” in evolutionaire zin, en de ontwikkeling moet dus een hele goede reden hebben. Die is er. Hoe groter een groep, hoe succesvoller de mens. Het is een vreselijk misverstand dat we ons gelukkig zouden kunnen voelen als we alleen ons eigenbelang nastreven. Dat Warren dat heeft ontdekt is mooi maar wel laat. Nu nog een economisch uitwisselingsysteem in plaats van geld. Als hij zich daar ook nog sterk voor maakt mag hij ook wat mij betreft held zijn.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Laat een bericht achter

*

RSS